காந்தியும் தமிழர்களும் — நன்றியால் இணைந்த வரலாறு!
அக்டோபர் மாதம் என்றாலே நமக்கு நினைவுக்கு வருபவர் மகாத்மா காந்தி. அக்டோபர் 2-ஆம் தேதி அவருடைய பிறந்தநாளைக் கொண்டாடுகிறோம்.
காந்தி
என்றதும் நமக்கு நினைவுக்கு வருபவை இந்திய விடுதலைப் போராட்டம், அகிம்சை, சத்தியாகிரகம், உப்பு சத்தியாகிரகம், கதர், தீண்டாமை ஒழிப்பு போன்றவை.
ஆனால் இன்று
நாம் பார்க்கப்போவது காந்தியின் வாழ்க்கையில் அதிகம் பேசப்படாத ஒரு பக்கம்.
காந்திக்கும்
தமிழர்களுக்கும் இடையே இருந்த உறவு என்ன? தமிழர்களைப் பற்றி காந்தி என்ன நினைத்தார்? தமிழ் கற்க வேண்டும் என்று அவர்
ஏன் விரும்பினார்? காந்தியின் அரசியல் சிந்தனைகளில்
தமிழர்கள் என்ன தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினார்கள்?
இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களைத் தேடும்போது, சுவாரசியமான வரலாறு நமக்குக் கிடைக்கிறது.
தென்னாப்பிரிக்காவில் தொடங்கிய உறவு
1893-ஆம் ஆண்டு இளம் வழக்கறிஞராகத்
தென்னாப்பிரிக்கா சென்ற காந்தி, அங்கே
இந்தியர்கள் எதிர்கொண்ட இனப் பாகுபாட்டையும் ஒடுக்குமுறைகளையும் நேரில் கண்டார்.
அங்கு அவர் நடத்திய போராட்டங்களில் தமிழர்களின் பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.
குறிப்பாக
ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை கடுமையானதாக இருந்தது. அவர்களில் பலர்
தமிழர்கள். அவர்கள் எதிர்கொண்ட அநீதிகள் காந்தியின் கவனத்தை ஈர்த்தன.
இந்தத்
தொடர்பை விளக்குவதற்கு இரண்டு முக்கியமான தமிழர்களின் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளைப்
பார்க்கலாம்.
பாலசுந்தரம் — ஒரு தொழிலாளியின் துயரம்
காந்தி தனது வழக்கறிஞர் தொழிலைத் தொடங்கி மூன்று, நான்கு மாதங்கள்கூட ஆகியிருக்காத காலம்.
ஒருநாள், கந்தல் ஆடையுடன், கையில் தலைப்பாகையைப்
பிடித்துக்கொண்டு, முன்பற்கள் உடைந்து, வாயில் ரத்தம் வழிய, நடுங்கியபடி ஒரு தமிழர் அவரைச்
சந்திக்க வந்தார்.
அவருடைய
பெயர் பாலசுந்தரம்.
தென்னாப்பிரிக்காவில்
ஒப்பந்தத் தொழிலாளியாக வேலை செய்துகொண்டிருந்த அவரை, அவருடைய முதலாளி கடுமையாகத் தாக்கியிருந்தார். நீதி
கிடைக்க வேண்டும் என்று அவர் காந்தியை நாடினார்.
பாலசுந்தரம்
காந்தியைச் சந்தித்ததும் தனது தலைப்பாகையைக் கழற்றி மரியாதை செலுத்தினார். அவருடைய
நிலையைப் பார்த்த காந்தி, முதலில் தலைப்பாகையை மீண்டும்
அணிந்துகொள்ளுமாறு கூறினார்.
பிறகு
பாலசுந்தரத்தின் காயங்களுக்கு மருத்துவச் சான்று பெற்றார். அந்தச் சம்பவம்
தொடர்பாக மாஜிஸ்திரேட்டிடம் புகார் அளித்தார். ஆனால் முதலாளியைத் தண்டிப்பது
மட்டுமே தமது நோக்கம் அல்ல; பாலசுந்தரத்தை அந்த
முதலாளியிடமிருந்து விடுவிப்பதே முக்கியம் என்று காந்தி தனது சுயசரிதையில்
விளக்குகிறார்.
இந்தச்
சம்பவம் காந்திக்கு ஒரு புதிய அனுபவமாக இருந்தது. ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களின்
வாழ்க்கையை அவர் நெருக்கமாக அறிந்துகொள்ள இது உதவியது.
வரலாற்றில்
சில நேரங்களில் ஒரு சாதாரண மனிதனின் துயரம், ஒரு தலைவரின் சிந்தனையைப் புதிய திசையில் நகர்த்தும்.
பாலசுந்தரத்தின்
சம்பவம் அத்தகைய முக்கியமான நிகழ்வுகளில் ஒன்றாகும்.
ஜே. எம். லாசரஸ் — சாதிப் பாகுபாட்டைப் பற்றிய
உரையாடல்
இன்னொரு தமிழர் ஜே. எம். லாசரஸ்.
அவர் தலித்
சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்; தென்னாப்பிரிக்காவில் வசித்த
தமிழர். இந்தியச் சமூகத்தில் நிலவிய சாதிப் பாகுபாடு மற்றும் ஒடுக்கப்பட்ட
மக்களின் நிலை குறித்து காந்தியிடம் அவர் எடுத்துரைத்ததாக வரலாற்றாசிரியர்
ராமச்சந்திர குஹா குறிப்பிடுகிறார்.
காங்கிரஸ்
இயக்கத்தில் உயர் சாதியினரின் ஆதிக்கம் இருப்பதையும், தலித்துகள் மற்றும்
பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களின் நலனில் போதிய அக்கறை காட்டப்படுவதில்லை என்பதையும்
லாசரஸ் காந்தியின் கவனத்துக்குக் கொண்டுவந்ததாக அந்த வரலாற்றுப் பதிவு
தெரிவிக்கிறது.
இந்த
உரையாடலை நாம் கவனமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
தென்னாப்பிரிக்காவில்
இனப் பாகுபாட்டை எதிர்த்துப் போராடிய காந்திக்கு, இந்தியச் சமூகத்தின் உள்ளேயே சாதியின் அடிப்படையில்
மக்கள் ஒடுக்கப்படுகிறார்கள் என்ற உண்மையைப் புரிந்துகொள்வதும் அவசியமாக இருந்தது.
பின்னர்
இந்தியாவுக்குத் திரும்பிய காந்தி, தமிழகத்துக்கு வந்தபோதும் தீண்டாமையின் நிலைமைகளை
நேரில் அறிந்துகொண்டார். தீண்டாமை ஒழிப்பைத் தனது பொதுவாழ்வின் முக்கியமான
பிரச்சினைகளில் ஒன்றாக எடுத்துக்கொண்டார்.
இதனால்
காந்தியின் தீண்டாமை ஒழிப்புக் கருத்துகள் அனைத்தும் ஒரே உரையாடலால் உருவாகின
என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால் லாசரஸ் போன்றவர்களின் உரையாடல்கள் அவருடைய கவனத்தை
அந்தப் பிரச்சினையின் மீது திருப்பிய முக்கியமான அனுபவங்களாக அமைந்தன.
தமிழர்கள்
காந்தியின் போராட்டத்தில் பங்கேற்றவர்கள் மட்டுமல்ல; தொழிலாளர் உரிமைகள், சாதிப் பாகுபாடு போன்ற சமூகப்
பிரச்சினைகளை அவர் புரிந்துகொள்ளவும் உதவியவர்கள்.
தமிழர்களைப் பாராட்டிய காந்தி
1914-ஆம் ஆண்டு தென்னாப்பிரிக்காவிலிருந்து
இறுதியாக இந்தியாவுக்குப் புறப்படவிருந்த நேரத்தில், அங்கிருந்த தமிழர்கள் காந்திக்குப் பிரிவு உபசார விழா
நடத்தினர்.
அப்போது
தமிழர்களைப் பற்றிக் காந்தி உணர்வுபூர்வமாகப் பேசியதாக தமிழ்நாட்டில் காந்தி என்ற நூல் குறிப்பிடுகிறது.
தமிழர்களைச்
சந்தித்தபோது உடன்பிறந்தவர்களைச் சந்திப்பதுபோல உணர்ந்ததாக அவர் கூறியுள்ளார்.
சத்தியாகிரகப் போராட்டத்தின் துன்பங்களையும் உயிரிழப்புகளையும் அதிகமாகச்
சந்தித்தவர்களில் தமிழர்கள் முன்னணியில் இருந்ததாகவும் பாராட்டியுள்ளார்.
இந்த
உரையைப் பதிவு செய்த நூலாசிரியர் அ. இராமசாமி, இந்தியாவிலும் உலகிலும் வேறு எந்த இனத்தையும் காந்தி
இவ்வளவு உயர்வாகப் பாராட்டியிருப்பதாகத் தாம் காணவில்லை என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
இது வெறும்
புகழ்ச்சியாக மட்டும் பார்க்கப்பட வேண்டியதல்ல. தன்னுடன் இணைந்து போராடிய
மக்களிடம் காந்தி கொண்டிருந்த நன்றியுணர்வின் வெளிப்பாடாகவும் இதைப்
புரிந்துகொள்ளலாம்.
தமிழ் கற்க விரும்பிய காந்தி
1909-ஆம் ஆண்டு ஜூன் 5-ஆம் தேதி வெளியான இந்தியன் ஒப்பீனியன் இதழில், தமிழ் கற்க விரும்பியதற்கான
காரணத்தை காந்தியே எழுதியுள்ளார்.
தான் நடத்தும் போராட்டங்களில் தமிழர்களுக்கு இணையாக வேறு
இந்தியர்கள் பங்காற்றவில்லை என்று கருதியதால், தமிழைக் கவனமாகக் கற்க வேண்டும் என்று தோன்றியதாக
அவர் கூறியுள்ளார். தமிழர்களுக்கு உளமார்ந்த நன்றி தெரிவிக்கும் நோக்கத்துடனும்
தமிழ் கற்றதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
தமிழைப்
படிக்கப் படிக்க அதன் அழகையும் இனிமையையும் அதிகமாக உணர்வதாகவும் தமிழர்களிடம்
புத்திக்கூர்மையும் சிந்தனைத் திறனும் இருப்பதாகவும் அவர் பாராட்டியுள்ளார்.
காந்தி
தமிழை முழுமையாகக் கற்றுத் தேர்ந்தார் என்று கூற முடியாது. ஆனால் தமிழ் கற்க
வேண்டும் என்ற அவரது விருப்பமும் அதற்காக அவர் தெரிவித்த காரணமும் முக்கியமானவை.
1920-ஆம் ஆண்டு ஒத்துழையாமை இயக்கம்
தீவிரமடைந்திருந்த காலத்தில் காந்தி தமிழகத்துக்குப் பயணம் மேற்கொண்டார்.
அந்தப்
பயணத்தின் அனுபவங்களைப் பற்றி செப்டம்பர் 29, 1920 அன்று நவஜீவன் இதழில் அவர் எழுதியுள்ளார். சென்னை மக்களின்
நம்பிக்கை அளவற்றது என்றும், அவர்களுடைய
விசுவாசம் எல்லையற்றது என்றும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
காந்தியின் வாழ்க்கையில் தமிழ்நாடு சாட்சியாக இருந்த இன்னொரு முக்கியமான நிகழ்வு மதுரையில் நடந்தது.
1921-ஆம் ஆண்டு மதுரைக்கு வந்த காந்தி, ஏழை மக்களின் வாழ்க்கை நிலையை
நேரில் கவனித்தார். பலர் மிக எளிய ஆடைகளுடன் வாழ்ந்ததைப் பார்த்த அவர், தமது வழக்கமான உடையை மாற்றி எளிய
வேட்டி போன்ற ஆடையை அணிய முடிவெடுத்தார்.இந்த மாற்றம் பின்னர் காந்தியின் அடையாளமாக
மாறியது.
இதனை வெறும்
உடை மாற்றமாக மட்டும் பார்க்கக் கூடாது. மக்களின் வாழ்க்கை நிலையை நேரில் பார்த்து, அவர்களுடன் நெருக்கமாகத் தன்னை
இணைத்துக்கொள்ள முயன்ற தலைவரின் முடிவாகவும் இதைப் பார்க்கலாம்.
மதுரை, காந்தியின் பொதுவாழ்க்கையில்
ஏற்பட்ட முக்கியமான மாற்றத்துக்குச் சாட்சியாக இருந்தது.
காந்தியின்
வாழ்க்கையைப் பற்றிப் பேசும்போது அவருடைய கொள்கைகளையும் போராட்டங்களையும்
நினைவுகூர்கிறோம். ஆனால் அவரது சிந்தனைகள் வளர்வதற்கு அவர் சந்தித்த மனிதர்களும்
அவர்கள் பகிர்ந்த அனுபவங்களும் பங்கு வகித்தன என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது.
பாலசுந்தரம்
தொழிலாளர் ஒடுக்குமுறையின் உண்மையை அவருக்கு நெருக்கமாகக் காட்டினார்.ஜே. எம்.
லாசரஸ் சாதிப் பாகுபாடு மற்றும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் நிலையை அவரது கவனத்துக்குக்
கொண்டுவந்தார்.
தமிழர்கள்
தங்களுடைய பங்களிப்பால் காந்தியின் மனத்தில் ஆழமான இடத்தைப் பெற்றனர். காந்தியும்
அவர்களுடைய மொழியையும் தியாகத்தையும் பாராட்டினார்.காந்திக்கும் தமிழர்களுக்கும்
இடையிலான உறவு நமக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தைத் தருகிறது.
ஒரு
தலைவரின் வரலாறு என்பது அவர் எடுத்த முடிவுகளின் வரலாறு மட்டுமல்ல; அந்த முடிவுகளை எடுக்க அவருக்கு
உதவிய மனிதர்களின் வரலாறும்கூட.
இந்த
வரலாற்றை நினைவுகூர்வது தமிழர்களைப் பெருமைப்படுத்துவதற்காக மட்டுமல்ல. இந்திய
விடுதலைப் போராட்டம் பல மொழிகளைப் பேசும் மக்களும் பல்வேறு சமூகங்களைச்
சேர்ந்தவர்களும் இணைந்து நடத்திய போராட்டம் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதற்காகவும்
ஆகும்.
கூடுதல் தகவலுக்கு: பிபிசிதமிழ்





No comments:
Post a Comment